มหาภารตยุทธ มหากาพย์เรื่องยิ่งใหญ่ของอินเดียโบราณ

หนังสือ​ขนาด​A5 จำนวน ​184 หน้า กระดาษ​ถนอม​สายตา​กรีน​รีด​ “มหาภารตยุทธ” เป็นมหากาพย์เรื่องสำคัญที่แต่งในประเทศอินเดียในสมัย โบราณ หนังสือเรื่องนี้แต่งด้วยคำประพันธ์ร้อยกรองที่เรียกว่าโศลกและฉันท์ หลายชนิด รวมกันประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ บท โดยมีคำประพันธ์ประเภทร้อยแก้ว แทรกเป็นบางตอน เพื่อเชื่อมบทร้อยกรองให้ติดต่อกันโดยตลอดทั้งเรื่อง ผู้แต่ง มหากาพย์เรื่องนี้คือ ฤๅษี วยาส (วุยาส) มหาภารตะ เป็นเรื่องราวของสงครามในหมู่ชาวภารตะอันยิ่งใหญ่ ซึ่งสืบ เชื้อสายมาจากพระภรต พระจักรพรรดิโบราณของอินเดียผู้เป็นโอรสของ พระราชาทุษยันต์แห่งนครหัสตินาปุระกับนางศกุนตลา พระภรตเป็นยอด วีรกษัตริย์แห่งราชวงศ์จันทรวงศ์ ครอบครองดินแดนลุ่มแม่น้ำยมุนาและแผ่ ขยายอาณาเขตไปทั้งทางตะวันออกตะวันตกเป็นดินแดนอันกว้างใหญ่ บรรดา ลูกหลานของพระภรตในกาลต่อมาได้ชื่อว่าเป็นพวก “ภารตะ” และอาณาจักร ที่ชนภารตะอาศัยอยู่ ก็ได้ชื่อว่า “ภารตวรรษ” กาลต่อมาช้านานได้เกิดสงคราม ชิงอำนาจขึ้นในหมู่ชาวภารตะด้วยกันเอง ระหว่างตระกูลเการพและตระกูล ปาณฑพ ทั้งสองตระกูลนี้ทำสงครามที่ทุ่งกุรุเกษตรใกล้แม่น้ำยมุนาเป็นเวลา ๑๘ วัน สงครามครั้งนี้ได้ล้างผลาญชีวิตผู้คนของทั้งสองฝ่ายล้มตายลงนับ ไม่ถ้วนและจบลงด้วยชัยชนะของฝ่ายตระกูลปาณฑพ การสงครามครั้งนี้เชื่อกันว่าเป็นเรื่องจริงที่ปรากฏในรูปแบบของอิติหาส (ตำนาน) หรือเรื่องเล่าโบร่ำโบราณซึ่งกลายเป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ในปัจจุบันใช้สำหรับ สวดในทุกโอกาสเพื่อกุศลผลบุญของผู้ฟังทั้งหลายโดยพราหมณ์ยกให้มหากาพย์ เรื่องนี้เป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งทำให้ผู้สวดสามารถรอดพ้นจากบาปทั้งปวง