ประวัติศาสตร์ความบ้าคลั่ง

“ความบ้าคลั่ง” หรือภาวะความเจ็บป่วยทางจิตใจในยุคสมัยใหม่ ผ่านมุมมองทางประวัติศาสตร์และสังคม ในอดีตที่ผ่านมาผู้ป่วยทางจิตที่ถูกกักขัง หรืออยู่ในความดูแลของครอบครัวมักจะได้รับการปฎิบัติอย่างไร้มนุษยธรรม แม้แต่ผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาในสถานพยาบาลก็มีสภาพความเป็นอยู่ที่ทรุดโทรม และมีผู้ป่วยไม่น้อยที่ถูกล่ามโซ่ไว้นานหลายปี สิ่งที่น่าตกใจและน่ารังเกียจคือแพทย์ชั้นนำได้เสนอแนะแนวทางการรักษาที่ไร้ศีลธรรมมาใช้เพื่อรักษาอาการวิกลจริต โดยวิธีการรักษานั้นได้แก่ การเจาะเลือด การใช้ยา กระตุ้นให้อาเจียน การใช้ยาถ่าย การใช้ความเย็นกับศีรษะ และการทำให้ศีรษะเกิดแผลพุพองด้วยยาที่มีฤทธิ์รุนแรง ซึ่งวิธีเหล่านั้นเป็นแนวทางสำหรับการรักษาผู้ป่วยวิกลจริตอย่างกว้างขวาง ผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงด้านการรักษาอาการวิกลจริตมักแนะนำให้ใช้วิธีการข่มขู่ การทำให้หวาดกลัว การกระทำที่รุนแรงถึงขั้นทำให้พิการเป็นแนวทางการรักษาตลอดศตวรรษที่ 18 ถึง 19 จนแพทย์ได้ค้นพบวิธีการรักษาด้วยความกลัวในระดับที่เหมาะสม หนังสือเล่มนี้เป็นบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่ท้าทายทั้งทางด้านจริยธรรมและสังคมสำหรับผู้อ่านยุคใหม่ โดยนำเสนอเรื่องราวของ “ต้นตอปัญหา” ในระยะแรกของการรักษาโรคทางจิตและก่อให้เกิดศาสตร์แห่งจิตเวชในระยะเวลาต่อมา